تاریخ : 1398/06/18 05:00
شناسه : 209163
محرم ماه خِرد و احساس و ماه همراهی با کاروان اباعبدالله(علیه السلام) است. در واقع آغاز محرم یک نمایشگاهی باز می شود، نمایشگاهی که در آن کرامت، شهادت، اخلاص، ایثار، فداکاری، همه ی خوبی ها پیدا می شود، لذا برای هر سلیقه ای در این نمایشگاه، در این بازار، در این فضا کالا و متاع وجود دارد.
جوان الگو دارد، نوجوان الگو دارد، کودک الگو دارد، زن ها الگو دارند، بچه ها الگو دارند، پیرمردها الگو دارند، همه نوع کالایی در آن عرضه می شود؛ مشتری هم زیاد دارد.

چرا عزاداری اباعبدالله (علیه السلام)  باید هر سال تکرار شود؟ آن هم به این شکوه و به این عظمت؟
می گوید قبول داریم اباعبدالله (علیه السلام) به شهادت رسید، مظلوم هم به شهادت رسیده است، نقل بکنیم، در کتاب های تاریخ بنویسیم، مگر اُحد اینطور تجلیل می شود؟ الان کدام یک از شما می دانید تاریخ جنگ احد کِی است؟! حمزه ی سیدالشهدا (علیه السلام) و هفتاد نفر آنجا شهید شدند، ممکن است یک روضه ای برای حمزه (علیه السلام)  بگیریم اما اینطور تجلیل می کنیم! صفین، عمار شهید شده، یاران امیرالمومنین (علیه السلام)  شهید شدند، چند هزار آدم در جمل شهید شده، بازهم داشتیم، حادثه ای که در آن در واقع افرادی دشمن رذالت به خرج دادند، مُثْله کردند بدن حمزه را، قطعه قطعه کردند، بریدند گوشش و بینی اش را، اگر علت تجلیل از عاشورا مظلومیت است خب باز هم داشتیم، امام کشتند؟! خب امیرالمومنین (علیه السلام)  را هم به شهادت رساندند، امام رضا(علیه السلام) را هم به شهادت رساندند.

دلیل این تکریم و تجلیل دو ماهه، حداقل ده روزه آن هم با این گسترش چیست؟ 
جواب این است که همین هایی که شما اسم بردید و امشب گفتیم، ائمه، انبیاء، رسول خدا، همه ی این ها که همه شان هم مصیبت در زندگی شان بوده، سختی بوده، همه را جمع کردند آوردند در کربلا پیاده کردند، یعنی خود این ها گفتند یاد از امام حسین(علیه السلام) کنید.«فَعَلی مِثْلِ الْحُسَینِ فَلْیَبْکِ الْباکُونَ».

امام سجاد (علیه السلام)  می فرماید سه روز در اسلام خیلی سخت بوده، یکی شهادت حمزه سیدالشهدا (علیه السلام) ، یکی شهادت جعفر بن ابی طالب (علیه السلام)  در جنگ موته، سوم شهادت پدرم امام حسین(علیه السلام)، بعد می فرماید «لا یوم کیومه» هیچ روزی مثل روز حسین (علیه السلام) نبود.

امام مجتبی (علیه السلام) دارد به شهادت می رسد، مسموم است، همه دور او نشستند تا امام حسین (علیه السلام) گریه می کند، می فرماید حسین جان «لا یوم ک یومک» روزی به سختی روز تو نیست، تو گریه نکن، گریه کنان باید برای تو اشک بریزند.

پاسخ این است که خود ائمه روی امام حسین(علیه السلام) حساب ویژه باز کردند، چه حساب ویژه ای؟ گفتند:
۱- دعا زیر قبه ی ایشان به اجابت می رسد، لذا خود امام هم وقتی مریض می شود می گوید بروید کربلا دعا کنید؛ امام هادی(علیه السلام) بیمار است، پول می دهد بروید کربلا زیر قبه ی جدم اباعبدالله (علیه السلام)  دعا کنید. 

۲- خاک: شما خاک نجف را می شود بخورید؟! نه، خاک قبر پیامبر را می شود؟! نه، کدوم خاک در این عالم تربت است و خوردن آن جایز است جز خاک کربلا. می فرماید سجده ی بر خاک کربلا موانع را از بین می برد.

۳-  سجده: نُه امام بعد از کربلا سجده شان به خاک کربلا بوده، از امام سجاد (علیه السلام) تا خود امام زمان (ارواحنافداه) قبل از آن هم امیرالمومنین (علیه السلام)  وقتی آمد کربلا از صفین که بر می گشت ابن عباس نقل کرده خاک کربلا را برداشت، بوسید، بویید به صورتش گذاشت. 

۴- گریه، گریه ی بر اباعبدالله (علیه السلام) ، خب ما برای امیرالمومنین (علیه السلام) ، بر رسول خدا، اصلا در دعای ندبه می خوانید می گویید برای اهل بیت گریه کنید، ندبه کنید، ضجه بزنید، عیبی ندارد، فریاد بزنید. در روایات هم داریم خود ائمه ی بزرگوار فرمودند که شیعه های ما برای ناراحتی های ما، ناراحت و برای شادی ما شاد، ولی تمام این ها برای گریه بر اباعبدالله (علیه السلام) حساب ویژه باز کردند.

۵- زیارت: شما می روید نجف زیارت امیرالمومنین (علیه السلام) ، در خود حرم امیرالمومنین زیارت امام حسین(علیه السلام) وارد شده است، یک مقداری که می خوانیم می گوید حالا رو به حرم امام حسین زیارت اباعبدالله (علیه السلام) بخوان. شب های مناسبتی ۲۷ رجب، عید غدیر، عید قربان، ایام قدر، شب قدر شب استثنایی است در آن چه چیزی وارد است؟ بیست و سوم از مهم ترین اعمال زیارت امام حسین(علیه السلام) است، روز عرفه از مهم ترین اعمال “زیارت امام حسین(علیه السلام)” است.
گردآونده: ابوالحسن محمدزاده

پاسخی بگذارید