بهمناسبت گرامیداشت روز نیروی هوایی بررسی میشود؛
هدی سادات چاوشی صفحات مرتبط با مقالات علمی درباره «خفاش» را که ورق میزنیم و خصوصا وقتی خطبه حضرت امیرالمؤمنین، امام علی علیهالسلام را درباره این پرنده فراز به فراز مطالعه میکنیم و روایت امام صادق علیهالسلام را از نظر میگذرانیم، بسیار جالب است. چرا که آدمی از گذشته تا کنون، با هر کیش و آیین و مذهبی با دقت در این مخلوق خداوند توانسته دست به اکتشافات مادی و معنوی بزند.
و به نظر من، روز نیروی هوایی به نوعی، روز ستایش و تجلیای زمینی از مفاهیم آسمانی است؛ روز روحیهای که آموخت چگونه در بلندای آسمان معنا بیافریند و بر اساس شگفتیهای آفرینش و مخلوقات خدا شگفتی خلقت کند.
خفاش، این پرنده عجیب و مخلوق خداوند، که بهواسطه ابزاری درونی به نام پژواکیابی، توانایی آنرا دارد که در تاریکی مطلق مسیر را دریابد و بر دشواریها چیره شود. و نیروی هوایی و روحیه انسانی که اهل معناست، امروزه بههمینگونه در هر نقطه از جهان از این مسیر عیناً پیروی میکند تا به اقطار آسمان نائل آید. همانطور که روحیهای در خفاش وجود دارد که سبب میشود او در دل شب، بیهراس به پرواز درآید، نیز روحیه انسانِ برترساز و شالودهشکن در پی آن است تا با رادار ایمان و اخلاص، تهدیدات را در تاریکی و ظلمت دریابد و در قالب یک الگوی تمدنی پاسخگو باشد.
آنان در دل محدودیتها، با تکیه بر بازوی دفاعی پیشبرندگی و تحولآفرینی و نوآوریهای اندیشه در عالم هستی دریافتهاند که بیتردید میتوان از مرزهای زمینی و آسمان عبور کرد، معارف دینی و الهی و معنوی را ترویج داد و مردم جهان را بهسوی پروردگار دعوت کرد؛ اگر اهل خرد و نکات و فکر باشند.
که بهواقع، مهمترین اهداف دین اسلام در چهارده قرن قبل، و پیشوایان اسلام و زندگانِ دنیا از طرح و بیان احوالات مرتبط با «خفاش» _علاوه بر بهرهگیری در امور مادی_ به ضرس قاطع، حیات در کنار خداشناسی بوده است. اینکه چقدر میتواند روحیه معنا آفرینی در جهان پرماجرا باشد، لذا برنامهریزیها برای کسب معرفت به خدا بهگونهای تنظیم شود که در راستای انجام وظایف دینی و خواست امام حی و پروردگار و ایجاد حیات باشد، نه خارج از آن.
